پيرو كليپي كه با يكي از رفقا ديدم منم شانسمو توي تميز كردن اين آقا پسر با فتوشاپ امتحان كردم!

اخیراً شبکه PMC تبلیغی پخش می کنه که البته اگر تصویرش رو داشتم  خیلی بهتر بود.

داستان از این قراره که عده ای سوار آسانسور می شن، خانمی که خیلی هم احساس با کلاسی می کنه دستی می بره بین موهاش تا به قول ما کهنه اصفهانیا عشوه شتری بیاد تا اینجای تبلیغ رو که می بینی گمان می کنی احتمالاً تبلیغ عطری، رژ لبی، اپی لیدی چیزیه، ولی یک دفعه پسری که درست کنار دست این خانم ایستاده به شدت خودش رو از آسانسور بیرون پرتاب می کنه و حتی لای در می مونه که خودشو نجات بده! حالا عمق فاجعه معلوم می شه ، خانم محترم با تمام عشوه ای که می یومدند متاسفانه زیر بغلشون بو می داد، و اون تصویر سطل آشغالی که اون زیر نشون میدن خیلی با حاله.

اپیزود دوی این تبلیغ وقتیه که خانم یه دئودورانت مصرف کردند و حالا با اعتماد به نفس تمام وارد آسانسور می شه. البته دیگه از اون پسره خبری نیست ولی یه نفر دیگه اونجا کنارش ایستاده که این بار هم او از بو مدهوش شده ولی این بار بوی مطلوب.

نتایج: از این تبلیغ لازم نیست به این نتیجه برسید که بدوید و اون دئودورانتو بخرید کافیه این نتیجه رو بگیرید که ممکنه آدم وقتی بوی گند می ده یه سری موقعیت هاشو از دست بده ولی اگه سریع به فکر بیفته موقعیت های دیگه ای منتظرش ایستادن به خصوص توی آسانسور.

من اگه یه کاریی بشم در محیط های صنعتی و نیمه صنعتی مرتب از این جور ویدئو کلیپ ها پخش می کنم، مرتبا...

خوردن یک فنجون هات چاکلت بعد از ده روز پرهیز غذایی، نه خودتون بگید چقدر می چسبه؟ اگه نرم افزار از بین بردن نویز سفیدم پیدا کرده باشین؟ من با تجربه ای که دارم می گم خیلی می چسبه، به خصوص اگه کلیپت هم در حال اتمام باشه.

قیافه اش آدم را یاد خیلی چیزها می اندازد، موهایش چیزی شبیه پرهای نوک طلاست توی خونه مادر بزرگه، پدرش هر چند ثانیه یک بار پایش را تکانی می دهد، او را بالا پایین می کند و نمی دانم خستگی است یا بی حوصلگی که نمی گذارد توجهی به او بکند.

 فیلسوف کوچولوی ما همین طور که دنیای اطرافش را می کاوید، پسر جوانی را دید که آن موقع چند دقیقه ای می شد که به او زل زده بود. پسر لبخند زد، بچه هم. پسر یک سری حرف نا مفهوم را کنار هم ردیف کرد و به خیال خودش داشت بچه را ناز می کرد.راننده اتوبوس ترمز کرد و پسر کمی جا به جا شد، پدر پایش را کمی جا به جا کرد، تا او آرام بگیرد.

بچه دو تا بلیط باریک را در دست چپش مشت کرده بود، پسر گفت احتمالاً دست چپی می شه، پدر بازهم پایش را تکان داد. بچه را عقب تر گذاشت، باز هم پایش را تکان داد، موهای بچه درست مثل پرهای نوک طلا توی هوا تکان می خوردند . بچه دراز شده بود و دستش را آنقدری کشیده بود که بتواند بلیط ها را به پسر بدهد. پدر مدام پایش را تکان می داد. پسر پیاده شد و کمی بعد بچه و پدر هم .

حاشیه: یادم هست چقدر برای ساختن یک هدر مته به خشخاش می گذاشت، کاش باز هم چیزی می نوشت.