سلام بر دوستان داستان دوستم.

شما داستان سیندرلا رو خوندید ؟ حتماْ خوندید یا از مادرتون شنیدید. یک سوال : جمله آخرش رو یادتون میاد؟ خیلی خب به ذهنتون فشار نیارید ! جمله آخری اینه : " و اونها سالهای سال در کنار همدیگه به خوبی و خوشی ، زندگی کردند  " و حالا در سالهای اخیر ، ما شاهد داستان سیندرلای 2 هستیم ( انگار سیندرلای ۳ هم اومده ). و اگر این داستان رو دیده باشید سختی های سیندرلا رو توی اون فیلم می بینید ! باز هم یک سوال : " راوی اولیه سیندرلا برای چی دروغ می گفته؟ " البته شاید هم الکی حرف زده ، که البته حرف بی خود زدن هم چندان کار صحیحی نیست !

روی کلامم با شماست که داستان سیندرلای 1 رو برای  بچه هاتون تعریف میکنید و یا شایدم یک داستان دیگه که با همون جمله تموم می شه ، یا شایدم داستان می نویسید ، یا چیزی شبیه اینها ، حواستون باشه که آخر داستان رو یه خورده واقع بینانه تر تمام کنید ! حداقل بگید : " امید وارم که سالهای سال با خوشبختی زندگی کرده باشند " آخه ما چه می دونیم در دنیای امروزی اصل عدم قطعیت حرف اول را می زند !!!

دیشب حدود ساعت دوازده یک نفر زیر پنجره اتاقم این آهنگ رو با آکاردئون می زد و  خودش هم می خوند .

من هم کتاب معنی شناسی پالمر را کنار  گذاشتم  چراغ را خاموش کردم و خوابیدم .

نگید که این مسئله اتفاقی بوده !

 گاهی فکر می کنم که چطور می توانیم پنجره را بر روی نسیم خنکی که می خواهد بر گونه های گرممان بنشید ببندیم ؟ چطور عشق به یک پرنده خاکستری یا سنگ ، ما را شاد نمی کند ؟ غوغای پرندگان را ناشنیده می گذاریم ؟ دلم می خواهد از پنجره اتاق کارم بیرون بپرم ، تا ته دنیا بدوم  و قطره های باران روی صورتم غلت بخورند .

فقط یک اندیشه کوچک گاهی ما را تا اوج عرفان می برد .

" آرام یعنی صلح.یعنی آرامش.یعنی کم کردن پیچ صدای زندگی.سکوت یعنی بستن پیچ زندگی.یعنی قطع کردن صدا.یعنی به کلی خاموش کردن"

" کسی که وجدان ندارد،معرفت ندارد،درد و رنجی هم ندارد!"

 بادبادک باز ، اولین رمان افغانی است که به زبان انگلیسی نوشته شده است . رمانی گیرا ، تأثیر گذار و پر کشش است . نماد گرایی ، توصیفات خوب و دیالوگهای پرداخت شده از خصوصیات مثبت این رمان است .

شخصیت پردازی خالد حسینی در این رمان بسیار زیبا و قابل تحسین است .

نمادگرایی به خوبی در بطن داستان نهفته شده است .سه شخصیت امیر ، حسن و آصف ، سه نماینده از اقشار مختلف افغانستان در برهه های مختلف زمانی هستند .امیر و حسن نمایش دهنده دو دستگی همیشگی در افغانستان- بین شیعه و سنی – و آصف نمادی از تهاجم است . مهاجمی که گاهی در لباس خارجی ها – روسها در جنگ جهانی – و گاهی در لباس خودی ها ظاهر می شود . آصف ِ نوجوان ، آلمانی زاده خشنی است که پی موقعیت برای تخلیه هیجان وحشی گرایانه خودش می گردد و آصف ِ میان سال یک طالبان به ظاهر مسلمان است که هنوز خودش را به همان روشها ارضا می کند و حالا دیگر قدرت طلبی و تمایلات جنسی اش در هم آمیخته اند .

امیر اما، نماینده افغانی های متمول است . همان هایی که به قول فرید – راننده امیر در پاکستان و افغانستان در سال 2001 – همیشه حکم توریست را داشته اند ،جنگ و صلح تأثیر چندانی بر روند زندگی شان ندارد ، همیشه نانی هست و شادمانیی .

حسن نماینده قشر آسیب پذیر افغانستان است . گروهی که حاکمیت داخلی ها و خارجی ها بر زندگی شان تأثیر چندانی ندارد و آنچه در این قشر به وفور دیده  می شود و ملموس است ، استقامت و وفاداری آنهاست . وفاداریی که حتی اگر قیمت گزافی برایش بپردازند بازهم خدشه دارش نمی کنند .

روایت رمان تاریخ کشور افغانستان را طی بیست و پنج سال به خوبی نشان می دهد و تغییرات زندگی افراد در این مدت تشریح می شود .

در آخر به گفته ایزابل آلنده این داستان از جنس آن رمان های فراموش نشدنی است که تا سالها با شما می ماند.

خواندش را به شما توصیه میکنم و اضافه می کنم کتاب " هزار خورشید تابان " از خالد حسینی به نقل از نیویورک تایمز یکی از پر فروش ترین های سال 2007 بوده است .