گاهی فقط دزدیدن یک نگاه یا شاید پنهان کردن یک واقعیت کل یک زندگی است .

در جواب دوستی که پرسیده بودند بنده اصالتاْ اهل کجا هستم باید ذکر کنم اصالتاْ لاهیجانی هستم و ساکن اصفهان . و اگر دیر به دیر به روز می شوم باز هم متاسفم چون فرصت کم است و مشغله بسیار . اگر حرفهای دو پهلو می نویسم باز هم عذر مرا بپذیرید که جز اینم سرمایه نیست .

ای آخرین رنج
تنهای تنها می کشیدم انتظارت
 ناگاه دستی خشمگین مشتی به در کوفت
دیوارها در کام تاریکی فرو ریخت
لرزید جانم از نسیمی سرد و نمنک
نگاه دستی در من درآویخت
دانستم این ناخوانده مرگ است
از سالهای پیش با من آشنا بود
بسیار او را دیده بودم
اما نمی دانم کجا بود
فریاد تلخم در گلو مرد
با خود مرا در کامظلمت ها فرو برد
در دشت ها در کوه ها
در دره های ژرف و خاموش
بر روی دریا های خون در تیرگی ها
در خلوت گردابهای سرد و تاریک
در کام اوهام
در ساحل متروک دریاهای آرام
شبهای جاویدان مرا در بر گرفتند
ای آخرین رنج
من خفته ام بر سینه خک
بر باد شد آن خاطره از رنج خرسند
کنون تو تنها مانده ای ای آخرین رنج
برخیز برخیز
از من بپرهیز
برخیز از این گور وحشت زا حذر کن
گر دست تو کوتاه شد از دامن من
بر روی بال آرزویهایم سفر کن
 با روح بیمارم بیامرز
بر عشق نکامم بپیوند

فریدون مشیری

حاشیه : معذرت می خواهم اگر فرصتی نشد تا زود به روز شوم .

 مهتاب شبهای ظلمانی

 - " الو "

 : " الو بله ؟ "

- " سلام "

 : " شما ؟"

- " نشناختی؟ منم مهتاب ... مهتاب شبهای ظلمانی... "

 : " متاسفم خاطرم نیست ، امرتون ؟ "

- "... "

 : " امرتون ؟ "

- " ... "

 : " مزاحم . "

بوق . بوق . بوق .

مهتاب دفترچه ای که در دست داشت ورقی زد ، روی یکی از صفحاتش نوشته بود :

" مهتاب شبهای ظلمانی ، به این شماره زنگ بزن ..... ،آسوده باش که همواره گوشی برای شنیدن حرفهایت مهیاست و دلی که یادت را زنده نگه می دارد و فکری هست که هرگز از یادت نمی برد ، .... در انتظار تماست ، دوستدارت ، شبهای ظلمانی ."

                                                               سیده زهرا میر باقری